عرفان

بازم نوروز....

باد نورزو وزیده است به کوه و صحرا 

                                               جامه ی عید بپوشید چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه به دوست 

                                                 نازم  آن مطرب مجلس که بود  قبله نما

صوفی و عارف از این بادیه دور افتادند 

                                                جام می ز مطرب گیر که روی سوی صفا

همه در عید به صحرا و گلستان بروند 

                                                من سرمست  ز میخانه کنم رو به   خدا

عید نوروز مبارک به غنی و درویش 

                                                    یار    دلدار    ز  میخانه  در  را  بگشا

گر مرا ره به در پیر خرابات دهی  

                                             به سر و جان به سویش راه نوردم نه به پا

سالها در صف ارباب عمائم بودم

                                                   تا  به  دلدار  رسیدم نکنم   باز  خطا 

این هم عیدی اول که گرانترین موبایل دنیاست.

این هم یادگاری برای رضا جون که سفارش داده بود:

راستی بقیه عکس ها داخل ادامه ی مطلب هستند.

از دیدنشون پشیمون نمی شوید.

ایمان بیاوریم

.....

فروغ

ولنتاین امسال هم رسید و گذشت و ما هم در رفتیم و به کسی کادو ندادیم و ...

راستی شما به کیا کادو دادید؟ از کیا کادو گرفتید؟

این هم به افتخار همه ی شما که ولنتاین رو جشن گرفتید:

ماهی که قدش به سرو می ماند راست

آیینه به دست روی خود می آراست

دستارچه پیشکشش کردم گفت

وصلم طلبی زهی خیالی که تو راست

این شعرذو قافیتین سروده ی استاد منوچهر عابدینی (پدر بزگم) را به شما تقدیم می کنم تا از آن لذت ببرید: 

ما می زده جام الستیم که مستیم                          ما بت به نهانخانه شکستیم که رستیم

دل آینه ی جلوه ی معشوق از آن شد                  کز قید خود و اینکه چه هستیم گسستیم

در کارگه هستی و در بارگه عشق                        ما روی نکویت نگرستیم که رستیم 

پیمان نشکستیم چو پیمانه گرفتیم                            قامت به در میکده بستیم که هستیم

با پرتو حستن که ز آفاق عیان است                    گر غیر تو را کان بپرستیم چه پستیم

دل وصل تو می جست و هوا رهزن دل بود        زان بت به نهانخانه شکستیم که رستیم

زان یار دلنوازم ...

گفتم گره نگشوده ام زان طره تا من بوده ام    

   گفتا منش فرموده ام تا با تو طراری کند

حافظ

چون سنگ صدای مرا گوش می کنی 

سنگی و ناشنیده فراموش می کنی

دست مرا که ساقه ی سبز نوازش است

با برگ های مرده هم آغوش می کنی

فروغ

گفتم که دلم هست به پیش تو گرو              دل بازده آغاز مکن قصه نو

افشانده هزار دل ز هر حلقه ی زلف          گفتا دل خود بجوی و بردار و برو

این من نه منم اگر منی هست تویی                          ور در بر من پیرهنی هست تویی

در راه غمت نه تن به من ماند نه جان                        ور زانکه مرا جان و تنی هست تویی

این هم شعر جدید:

دل گفت مرا علم لدنی هوس است                     تعلیمم کن گرت بدان دسترس است

گفتم که الف گفت دگر گفتم هیچ                   در خانه اگر کس است یک حرف بس است

چند وقته خیلی غمگینم. کی میتونه من رو خوشحال کنه؟

نظرتون راجع به این عکس چیه؟

این هم یه عکس جدید.

خوب دیگه باید برای هر کسی باب سلیقه اش مطلب گذاشت.

زهره خانم این هم بهونه:

فلک زین کجروی هایت نمی گویم که برگردی 

شب وصل است خواهم اندکی آهسته تر گردی

ز مهتاب رخش ویرانه ی من روشن است امشب 

اگر وقت طلوعت آید ای خورشید ، برگردی

پس از عمریست امشب کوکب اقبال من طالع

تو را ای شب نمی خواهم به وقت خود سحر گردی

عجب نبود که جز روز قیانت پرده نگشایی

که ای صبح سعادت از شب من با خبر گردی

تو ای اختر شناس امشب توانی گفت گردون مرا

که بهر خاطرم بر عکس شب های دگر کردی

مها امشب به جانان درد دل دارم میا بیرون 

که می ترسم خدنگ آه فیضی را سپر  گردی

فیضی دکنی

س ح ر دیدی سر قولم ایستادم:

کاش امشبم آن شمع طرب می آمد                وین روز مفارقت به شب می آمد

آن لب که چو جان ماست دور از لب ماست        ای کا که جان ما به لب می آمد

این شعر را هم به افتخار حامد که نمی شناسمش براتون می نویسم:

گفتم که دلم به پیش تو هست گرو                دل بازده آغاز مکن قصه نو

افشانده هزار دل ز هر حلقه ی زلف           گفتا دل خود بجوی و بردار و برو

این شعر را به افتخار شهاب عزیزم براتون می نویسم:

در عشق تو از بس که خروش آوردیم                          دریای سپهر را به جوش آوردیم

چون با تو خروش و جوش ما در نگرفت                    رفتیم و زبانهای خموش آوردیم

دعای داریوش کبیر در تخت جمشید:

h

کرده از هجر رخش زار و نزارم یازم                  داده بر باد همه صبر و قرارم یارم

یار باید که بود در پی غمخواری یار                  نخورد از چه غم حال فکارم یارم

سریع ترین خودرو

این هم سریع ترین خودرو دنیا:

 این اتومبیل که SSC AERO TT نام دارد توانسته با یک پیشرانه V شکل هشت سیلندر متعلق به جنرال موتورز به حجم 6 لیتر که مجهز به یک توربو شارژر است پیشرانه W16 ، 8

بوگاتی

ناصر الدین شاه شعری در رثای سالار شهیدان گفته است که به چند بیت آن اشاره می کنم:

خرم دلی که منبع انهار کوثر است

کوثر کجا ز دیده ی پر اشک بهتر است

نام حسین و کرب و بلا هردو دلرباست

نام علی اکبر از آن دلربا تر است

رفتم به کربلا به سر قبر هر شهید

دیدم که تربت شهدا مشک و انبر است

هر یک به مزار و مرقدشان چهار گوشه داشت

شش گوشه یک مزار در آن هفت کشور است

پرسیدم از کسی سببش را به گریه گفت

پایین پای حسین قبر اکبر است

فراموشم مکن

دامن کشان ز دیده ی ما می روی به ناز

                               اما به دوستی قسم که از دل نمی روی 

کی قباد و...

ای پیر خردمند پگه تر برخیز                     آن کودک خاک بیز را بنگر تیز

پندش ده و می گو که نرم نرمک می بیز          مغز سر کی قباد و چشم پرویز

آن قصر که بر چرخ همی زد پهلو                                بر در گه آن شهان نهادند رو

دیدم که بر کنگره اش فاخته ای                                 بنشسته و می گفت کوکو کوکو

تقدیم به شیخ عبدالله نبوی:

سپاس خدای راست، او که پس از هر زمان، زمانی، بعد از هر قرن، قرنی و پس از هر عالم، عالمی می آورد. تا از روی عدل، آنان را که بد کردند کیفر دهد و نیکوکاران را پاداش عطا کند.

بنگر خدا چه زیبا آفرید

خداوند همیشه بوده است بی آنکه پیش از او چیزی باشد و همیشه باقی خواهد بود بی آنکه پایانی داشنه باشد. او را سپاس که به ما الهام کرد و او را شکر که به ما عطا کرد و برترین دانش ها و برتریها را نصیب ما نمود. با علم خود ما را بر جمیع آفرینش برگزید و با حکمت خویش ما را امین و گواه بر آنان قرار داد.

بسم رب المهدی

تقدیم به شیخ عبدالله نبوی:

خجسته ترین صورتی که نقاش خرد بر صفحه امکان نگارد و زیبا ترین رقمی که کلک قدر بر ورق بیان نویسد، کشف حجاب و رفع نقاب از چهره ی زیبای عروس این معنیست که

وحدانیت مختص خداوند بی زوج و ولد است.

eye of God

اسطوره ای به نام هاوکینگ

او از هر گونه تحرك عاجز است. نه مي تواند بنشيند نه برخيزد. نه راه برود. حتي قادر نيست دست و پايش را تكان بدهد يا بدنش را خم و راست كند. از همه بدتر توانايي سخن گفتن را نيز ندازد. زيرا عضلات صوتي او كه عامل اصلي تشكيل و ابراز كلمات اند مثل 99 درصد بقيه عضلات حركتي بدنش در يك حالت فلج كامل قرار دارند. مشتي پوست و استخوان است روي يك صندلي چرخدار كه فقط قلبش و ريه هايش و دستگاه هاي حياتي بدنش كار مي كنند و بخصوص مغزش فعال است. يك مغز خارق العلده كه دمي از جستجو و پژوهش و رهگشايي بسوي معماها و نا شناخته ها باز نمي ماند.

اين اعجوبه مفلوج استيفن هاوكينگ پرآوازه ترين دانشمند دهه آخر قرن بيستم است كه اكنون در دانشگاه معروف كمبريج همان كرسي استادي را در اختيار داردكه بيش از دو قرن پيش زماني به اسحق نيوتن كاشف قانون جاذبه تعلق داشت.همچنين وي را انيشتين دوم لقب داده اند زيرا مي كوشد تئوري معروف نسبيت را تكامل بخشد و از تلفيق آن با تئوري هاي كوانتومي فرمول واحد جديدي ارائه دهد كه توجيه كننده تمامي تحولات جهان هستي از ذرات ريز اتمي تا كهكشان هاي عظيم باشد.

به گفته ی استيفن هاوكينگ :  در آنسوي هر سياهچاله چشمه اي سپيد وجود دارد

کلیه ی حقوق این وبلاگ توسط ابلیس محفوظ است.طراحی شده توسط yas-Design
This Template Desined by Yas-Design Group